Klosz jest duży, ciężki, a mimo to sprawia wrażenie zawieszonego w nieważkości – żelazna półkula spoczywa na czarnym stalowym kablu niczym zastygły nad przestrzenią gest. Zewnętrzna strona pokryta jest organiczną, falistą strukturą rowków, których linie płyną przez całą kopułę jak wydmy piaskowe lub słoje drewna – nie ma dwóch identycznych żłobień. Wykończenie w kolorze postarzanego brązu jest ciemne i matowe, co za dnia nadaje lampie charakter rzeźbiarskiego obiektu. To, co najpiękniejsze, ujawnia się dopiero po włączeniu: złociste wnętrze. Spód lśni głębokim, ciepłym miedzianym złotem i rzuca nastrojowe światło bezpośrednio na powierzchnię poniżej – skoncentrowane, bez rozproszeń i bez oślepiania. Całość harmonijnie domyka dopasowana podsufitka w tym samym brązowym odcieniu. Nad stołem w jadalni, w przedpokoju czy jako centralny punkt salonu: ta lampa nie potrzebuje opisów – ona mówi sama za siebie.